Φορολογία και Επενδύσεις: Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης.

Πολύς ο λόγος για τις ξένες επενδύσεις στη χώρα μας, καθώς και την υψηλή φορολογία ως αντικίνητρο. Τα δύο αυτά μεγέθη είναι αντιστρόφως ανάλογα: όσο μεγαλύτερη είναι φορολογία, τόσο λιγότερες είναι οι επενδύσεις που γίνονται σε μία χώρα. Έτσι, αν βασική προτεραιότητα για την Ελλάδα αποτελεί η ανάπτυξη, τότε η επίτευξή της δεν είναι και πολύ πιθανή με αυτό το καθεστώς, διότι ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις δεν υφίσταται.

Σύμφωνα με την έκθεση "Tax Policy Reforms 2018" του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα κατέχει την πρωτιά από όλες τις χώρες του κόσμου σε ότι έχει να κάνει με την επιβολή τόσο μεγάλων φόρων (έμμεσων και άμεσων), ενώ είναι και μία από αυτές που έχουν μηδενική ανάπτυξη. Τυχαίο;

Βεβαίως, το μέγεθος των φόρων δεν αποτελεί το μοναδικό παράγοντα επενδύσεων σε μία χώρα. Μαζί με τους φόρους λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως είναι: το μέγεθος της αγοράς, οι μισθοί, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η γλώσσα, οι μεταφορές, οι χρηματοδοτήσεις, το νόμισμα, οι προοπτικές της οικονομίας, η διαφθορά, η γραφειοκρατία, δικαιοσύνη κ.ά.

Ωστόσο, η φορολογία αποτελεί ίσως το βασικότερο παράγοντα, καθώς αφορά όλες τις επιχειρήσεις, ασχέτως αντικειμένου εργασιών, μεγέθους, στρατηγικών στόχων κ.ά. Π.χ. μία επιχείρηση εντάσεως κεφαλαίου αντιμετωπίζει την ίδια φορολογία με μία επιχείρηση εντάσεως εργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, για να επενδύσει κάποιος στη χώρα σου απαιτείται μία σειρά κινήτρων, που να τεκμηριώνουν -κατά το δυνατό- τις καλύτερες προοπτικές απόδοσης της επένδυσής του. Η φορολογία στέκεται στον αντίποδα αυτών των κινήτρων και αν δεν μειώσουμε τη φορολογία, δεν πρόκειται να έρθουν οι επενδύσεις. Εν τέλει, αν η φορολογία είναι το ενοίκιο για να φέρει κανείς τις επιχειρήσεις του στην Ελλάδα, τότε θα πρέπει να το μειώσουμε σημαντικά για να προσελκύσουμε επενδυτές. Ακόμα περισσότερο, όταν οι λοιποί παράγοντες προσέλκυσης επενδύσεων δεν είναι στα καλύτερά τους (βλ. διαφθορά, γραφειοκρατία, δικαιοσύνη κ.ά.).

Spiral

Σχόλια