Ο χρόνος είναι χρήμα. Γι' αυτό έχουμε κρίση!

Η ελληνική οικονομική κρίση συμπληρώνει εφέτος 5 ολόκληρα χρόνια. 5 χρόνια εσωτερικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διαμάχης για το τι την προκάλεσε, ποιοι είναι οι υπεύθυνοι, ποιος είναι ο τρόπος εξόδου, ποιοι είναι οι ικανοί ηγέτες που θα μας οδηγήσουν εκτός, αν το μνημόνιο μας βγάζει ή μας βάζει πιο βαθιά στην κρίση, ποιος είναι ο ρόλος της Ε.Ε., του Δ.Ν.Τ. και της Γερμανίας, ποιος είναι ο σωστός όρος "θεσμοί", "δανειστές", "τρόικα", " κουαρτέτο" ή μήπως "διεθνείς εκβιαστές"; Σε κάθε περίπτωση, από θεωρία πήγαμε καλύτερα από το αναμενόμενο, από πράξη όμως, πάτος!

Περάσαμε ένα, δύο και τώρα το τρίτο μνημόνιο, ανακυκλώσαμε την ίδια φρασεολογία αντιπαράθεσης, μαλώσαμε στα τηλεπαράθυρα, αγανακτήσαμε, λιντσάραμε πολιτικούς, βρήκαμε αποδιοπομπαίους τράγους, διεκδικήσαμε το αλάθητο, υιοθετήσαμε τη βία, ύστερα την αποκηρύξαμε, κάναμε ξανά και ξανά εκλογές, προτείναμε μέτρα, ύστερα τα αναστείλαμε, προτείναμε άλλα, μετά τα απορρίψαμε, ξανα-προτείναμε τα ίδια...

Η χώρα γυρίζει γύρω από τον εαυτό της χωρίς να μπορεί προχωρήσει εμπρός. Χρόνια τώρα, ημερολογιακά χρόνια, ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει. Διαβάστε τους τίτλους οικονομικής 
ενημέρωσης σήμερα:
  • "Μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών - Ποια είναι η μισθολογική διαφορά στην Ελλάδα"
  • "Μάρδας: Να απλουστεύσουμε την αδειοδότηση ξένων επενδύσεων"
  • "Γνωμοδότηση - βόμβα: Αντισυνταγματικό το τρίτο μνημόνιο"
  • "Ενιαία εισφορά 20% για κύρια σύνταξη σε όλα τα Ταμεία "
  • "9 στους 10 αγρότες δηλώνουν εισόδημα έως 5.000 ευρώ"
  • "Έως το τέλος του έτους το νομοσχέδιο για αδήλωτα εισοδήματα"
  • "Το μεγάλο παιχνίδι των τραπεζών: Όλα για όλα για τα κεφάλαια των ιδιωτών"
  • "Μήνυμα Ντάισελμπλουμ: 10 δισ. ευρώ διαθέσιμα αλλά... μετά την αξιολόγηση".
Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Οι μισθολογικές αδικίες δεν ήρθησαν, οι ξένες επενδύσεις δεν διευκολύνθηκαν, το μνημόνιο εξακολουθεί να είναι αντισυνταγματικό, τα ταμεία δεν ενοποιήθηκαν, η φοροδιαφυγή βασιλεύει, οι τράπεζες κερδοσκοπούν και η χρηματοδότηση δίνεται υπό προϋποθέσεις κλπ. κλπ.

"Όποιος δε θέλει να ζυμώσει πέντε μέρες κοσκινίζει" λέει η παροιμία. "Γύρω - γύρω όλοι στη μέση ο Μανώλης" λέει το παιγνίδι ("Βαράτε το Μανώλη" λέει ο Βέγγος). Τώρα πλέον είναι ξεκάθαρο: η πολιτική ηγεσία δε θέλει να "ζυμώσει" και παίζει κλωτσοσκούφι με το Μανώλη, τον κάθε Μανώλη, τον Παύλο, τον Κώστα, τη Μαρία...

Στην τηλεοπτική σειρά "The Boss" ο πρωταγωνιστής δήμαρχος Tom Kane επισημαίνει σε κάποια φράση του, ότι "σκοπός του πολιτικού είναι άλλη μία μέρα στην εξουσία". Ο αγώνας του δίνεται κάθε μέρα ξεχωριστά, αποσκοπώντας και μόνο στην πολιτική του επιβίωση. Αν αυτό είναι αλήθεια και για τη δική μας πολιτική ηγεσία (και έτσι δυστυχώς φαίνεται από την πραγματικότητα), τότε έχουμε πρόβλημα! Διότι ο πολιτικός χρόνος που κερδίζεται, κερδίζεται από το χαμένο χρόνο των πολιτών. Οι οποίοι ζουν στο ίδιο έργο θεατές, χάνοντας το χρόνο τους, τα όνειρά τους, τους επαγγελματικούς ή άλλους στόχους τους.

Ο χρόνος είναι χρήμα και δεν πρέπει να ξοδεύεται αλόγιστα. Στην περίπτωσή μας μάλιστα, κατασπαράζεται ακόρεστα από την ανευθυνότητα της πολιτικής ηγεσίας μας. Για αυτό έχουμε κρίση.

Spiral

Σχόλια