Μπορεί πράγματι η ανάπτυξη από μόνη της να αποτελέσει τη χρυσή λύση στην οικονομική κρίση;

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τελευταία από τους εγχώριους και διεθνείς οικονομικούς αναλυτές, για τη σημασία της ανάπτυξης στην επίλυση της ελληνικής και εν γένει της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, αυτό που συχνά αποτυπώνεται στις σκέψεις και φράσεις των περισσοτέρων, ότι δηλαδή «ακόμα και ένας πρωτοετής φοιτητής γνωρίζει ότι μία οικονομική κρίση μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με αναπτυξιακές παρεμβάσεις», απλουστεύει επικίνδυνα την πραγματικότητα, καθώς αγνοεί τη σημασία της ανταγωνιστικότητας και αυτήν της συναλλαγματικής ισοτιμίας.



Η χώρα μας επέτυχε στα 2,5 πλέον έτη της οικονομικής κρίσης να επανακτήσει τα 3/4 της ανταγωνιστικότητας που απώλεσε από το 2001 (σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας) και να βελτιώσει αρκετούς από τους οικονομικούς της δείκτες. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, αφού καταλαμβάνει μόλις την 4η από το τέλος θέση, στην ευρωπαϊκή κατάταξη ανταγωνιστικότητας (επί συνόλου 40 χωρών), λίγο πάνω από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Σερβία και τη Μολδαβία και δύο θέσεις κάτω από την Αλβανία!

Από την άλλη πλευρά η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ, αποτελεί και θα αποτελεί στο μέλλον, ό,τι και να επιτύχουμε ως οικονομία, έναν βασικό ανασταλτικό παράγοντα επίλυσης της κρίσης. Το ακριβό ευρώ, όσο και να μειώσουμε το κόστος παραγωγής στην Ελλάδα, δεν μπορεί να επιτρέψει σημαντική ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητάς μας. Η διόρθωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας αποτελεί μονόδρομο για την Ε.Ε., αν επιθυμεί πράγματι να βοηθήσει τη χώρα μας.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα, δεν μπορεί μόνη της με το ευρώ. Χρειάζεται σημαντική βοήθεια από την Ε.Ε., τόσο μέσω της υποτίμησης του ευρώ, όσο και με τη διάθεση κεφαλαίων για την ανάπτυξή της. Ωστόσο, και πάλι δεν είναι τίποτε σίγουρο, καθώς πρέπει ταυτόχρονα να μειωθούν και να κρατηθούν χαμηλά, οι τιμές προϊόντων και οι αμοιβές των εργαζομένων, όπως επίσης να πραγματοποιηθούν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές για τη διευκόλυνση και τη μείωση κόστους στην επιχειρηματικότητα.

Σε κάθε περίπτωση η προσπάθεια διατήρησης της χώρας μας στο ευρώ θα πρέπει να είναι καθολική και ειλικρινής για να επιτύχει. Χωρίς την ουσιαστική συμβολή της Ε.Ε. σε επίπεδο χρηματοδότησης των δανειακών μας υποχρεώσεων και της ανάπτυξης, ή χωρίς τη συμμετοχή όλων των Ελλήνων (πολιτικών, δημόσιων υπαλλήλων και ιδιωτικού τομέα), τίποτε δεν μπορεί να επιτευχθεί και αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε εκτός ευρώ. Αν επιθυμούμε λοιπόν να παραμείνουμε στο ευρώ, δεν αρκεί να κορυφώσουμε τις απαιτήσεις μας από την Ε.Ε., αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Spiral

Σχόλια